Za wszelką cenę

Istnieje kategoria filmów, do których nie pasują słowa 'dobry' czy 'zły'.
Nawet opinia 'ciekawy' czy 'interesujący' jest cokolwiek... Nie na miejscu.

Zazwyczaj są to tytuły trudne, z problemem wkomponowanym w osnowę. Drażliwe obyczajowo, łamiące społeczne konwenanse i wyciągające na światło dzienne mroczne tabu. Czyli prawdę o nas samych.

Rok przestępny niesie w sobie cały ten ładunek. A jednocześnie jest momentami filmem pełnym spokoju, trwania. Opowiada o samotności. O dojmującej samotności która wyziera z każdego kata i z każdego kadru.
A kadry to wyraziste. Przemyślnie poukładane w konstelacje zdarzeń porządkują film oddzielając kolejne cykle, w które zaplątała się główna bohaterka.
Zagubiła się w nich szukając... Szczęścia? Normalności? Jego? Miłości.

Nadzieja umiera ostatnia i jak to w życiu (nie) bywa, i tym razem nie pozwolono jej spokojnie zejść z tego świata...

Pójdźmy na skróty - oto księżniczka Laura a z oddali już nadciąga biały rumak na którym przybywa książę Arturo i...
Nie. Nie żyli długo i szczęśliwie w zamku za siedmioma górami.

Sprawdźcie sami, jakie niespodzianki potrafią przywieść ze sobą demoniczni książęta. I do czego jest w stanie posunąć się zdesperowana księżniczka, by lubego przy sobie zatrzymać...

Rafał

PS1. Przepraszam za ewentualne literówki, omsknięcia - pisane "z marszu"
PS2. Szokować nie zawsze oznacza epatować.